به راستی شعر چیست و چه کارکردی دارد

در هیاهوی فضای مجازی و ناکجا آباد اینترنت بسیاری از کلمات قطار شده را می توان به وفور دید که با ذکر اسم شعر در صفحات شخصی ذکر شده است
بعد از سالها مطالعه شعر با قاطعیت می توانم بگویم هیچ معیار قاطعی برای تشخیص شعر از متن منثور و کلمات ردیف شده نیست با وجود این در گذشته و تاریخچه هزار ساله شعر فارسی حداقل های چون وزن و قافیه و آرایه های ادبی و شاعران و ادیبان سخن سنج بسیاری را از ورود به ساحت شاعری باز می داشت و از آشفتگی و نابه سامانی قلمرو شعر محافطت می کرد اگرچه شاعرنماهای بودن و هزاران برگه مسوده اما خوشبختانه بازار محدود نشر و نسخه های محدود درباری چنین سیاه برگ های را در غبار گذر زمان به وادی فراموشی و پوسیدگی رهسپار می کرد اقرار می کنم که همزمان چنین محدودهای باعث گمنامی و نادیده شدن شاعران با قریحه و نابغه نیز شده است و افسوس و دریغ حسرت باری برای شعر دوستان و ادیبان به جا گذاشته است
اما با تمام این مسائل مرزبندی و گزینشی به جا وجود داشت که دستاورد آن نیز آثار شاعران بزرگ ادب فارسی در قلمروهای مختلف محتوایی و سبکی است
اما امروزه باعث کدورت خاطر و اندوه روزافزون است که ناشران سودجو و کاسبان پول دوست با دریافت مجوز نشر خزعبلات و ترهاتی را بدون هیچ گونه داوری و سخن سنجی با عنوان دفتر شعر در قالب کتاب های شیک و زیبا و صفحه آرایی ها به ظاهر هنری روانه بازار می کنند و بعضا با مدیریت فضای ادبی آلوده بستر تجدید چاپ های متعدد را از این آثار سبک مایه و گمراه کننده فراهم می کنند از سوی دیگر به تبع در فضای مجازی نیز شیفتگان سبک مغز و تهی ذهن با پسندهای احساسی بدون هیچ درکی از چیستی و کارکرد و رسالت شعر صرفا به دلیل حواشی تهوع آوری چون چهره و تیپ زیبای شاعر نما یا مسائل شخصی و نقدهای سطحی و آبکی سیاسی و اجتماعی شاعر نما به صفحات او هجوم برده و جان ها و دل ها فدایش می کنند
باید چه کار کرد در مقابل فسادی که چنین گسترده و آسیب زننده پهنه دنیای شعر را فراگرفته است درمان چنین دردی شاید هیچ وقت دیگر میسر نشود اما در کمترین حالت می توان از نشر و باز نشر و تشویق چنین بی خبرانی با سکوت یا نقد یا ارائه ملاک ها و تعریف های درست و ادبی و کتاب های نقادانه جلوگیری کرد
امید است که دلسوزان اگاه و دانای شعر و ادب فارسی هر کدام در حد خود مسولیت و وظیفه ای را برای خود قائل شده و به سامان دهی چنین هرج و مرج و آشوبی دست بزنند