خوانش و معرفی داستان « چه کسی باور می کند رستم»

رمان « چه کسی باور می کند رستم » اثر روح انگیز شریفیان روایتگر داستان زنی است که در مسیر یک سفر زمینی با نگاهی نو به بازخوانی زندگی خویش می پردازد در مسیر این یادxadآوری راوی تقابل های برجسته و علنی گوناگونی چون غرب و شرق، سنت و مدرنیته، فرد و خانواده و ... را به روشنی به تصویر می کشد در این میان یکی از بن مایه های اصلی داستان که راوی از زبان زن قهرمان داستان به شرح و تفسیر آن می پردازد یادآوری عشق دوران کودکی و نوجوانی شخصیت اصلی ، شهری و متمول داستان به پسری روستایی است که از طرف پدربزرگ راوی برای پادوی و کارگری از دهات به خانه آنها آورده میxadشود.

این تم از نظر داستانی یادآور موضوع تکراری عشق پنهان و نافرجام دو عاشق و معشوق از دو طبقه مختلف است که نمونه های آن در ادبیات داستانی سالxad های اخیر دیده میxad شود. با این تفاوت که در این رمان نویسنده با پیوند دادن آن به اسطوره مرد آرمانی شرقی و بحران میانسالی زن قالبی نو به آن می دهد. با وجود این تمهید به مانند بسیاری از آثار همنوع در پرداختی ناموفق به خواننده کلیشه دور از دسترس و مبهم از معشوقی رستم نام ارائه می شود که به دلیل فضا و زبان احساسی و منطق گریز رمان صرفا حس ترحم مخاطب نسبت به او برانگیخته میشود. و هیچ گونه نگاه معرفتی جدیدی از سوی رمان نویس به خواننده در باره این فرد یا تیپ شخصیتی او القا یا ارائه نمیxad شود زیرا همانند داستانهای بازاری، رستم قربانی منفعلی معرفی میxad شود که در طول دوران زندگی تنها به ایثار دست می زند و سرانجام نیز در مرگی نامشخص به زندگیش خاتمه داده می شود.

در این اثر به صورت نمادین میxad توان رستم را نماد ایران با تمام آداب و رسوم و مشخصات آن در برابر جهان(همسر روای داستان) غرب دانست که نویسنده به مرثیه خوانی فقدان آن دست زده است. در کل نویسنده در این رمان با اتخاذ موضع جانبدارانه، در قالب شخصیت xadها، کنش xadها و توصیفات مستقیم و غیر مستقیم به مقایسه زندگی جمعی و سنتی دنیای قدیم با زندگی فردی و آزادی محور مدرن میxad پردازد و در نهایت مخاطب را به بازگشت به گذشته و سنت ها فرا می xadخواند.

جبار نصیری